جایی همین نزدیکی

مشکلات!


فقط دو چيز بي کران هستند: جهان خلقت و حماقت انسانها، و من در باره اولي مطمئن نيستم! – آلبرت انيشتن

يعني امکانش هست که جهان خلقت بي کران نباشه، ولي حماقت انسانها تمامي نداره! (البته اين نظر آقاي انيشتنه، نه من!) زياد شنيديم که "انسان جايز الخطاست".. اگر هم مرتکب اشتباهي بشه، توجيه پذيره، چرا که انسان کامل نيست.. اين جمله نمي تونه توجيهي براي اشتباهات عمدي انسانها باشه، در حالي که اونها مي دونند که دارند کار نادرستي رو انجام ميدن. ولي به صورت غير عمدي آدما خيلي وقتها اشتباه مي کنند.. حتي گاهي در يک مقطع از زمان بعضي کارها به نظر کاملاً درست و ضروري ميان، در حاليکه چند وقت بعدش از اون کار ها به عنوان اشتباه ياد ميشه.. دليل همه اشتباه ها نداشتن علم و دانش کافي در باره محيط اطراف، امکانات، توانايي ها، شرايط ديگران، و حتي شخص خود آدمهاست.. و دليل ديگه اش هم نداشتن احاطه بر محيط و شرايط موجوده، که اين هم معمولآً به علت نداشتن علم کافي و ابزار مناسبه. آقاي آلبرت انيشتن اينطور ميگن:

مشکلاتي که در دنياي امروز وجود دارند نمي توانند با سطح فکري ای که آنها را خلق کرده است، حل شوند.

يعني وقتي آدمها با سطح فکري اي که در يک مقطع خاص دارند، مشکلي رو به وجود ميارن، ديگه با همون مقدار آگاهي نمي تونند اون مشکلات رو حل کنند. چون اگر به مقدار کافي آگاهي داشتند، از ابتدا اون مشکلات رو بوجود نمي آوردند.. و اين معنيش اينه که بدون افزايش سطح فکري، حل مشکلات امکان نداره.. در نتيجه بايد تغييراتي بوجود بياد، پيشرفتهايي اتفاق بيفته، و آگاهي وعلم بالاتر بره تا بشه مشکلات رو حل کرد و از بين برد.

حالا به قول يکي از استادامون: " افزايش سطح فکري؟ That’s another problem " !!

   + رضوان ; ٩:۱٢ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢٢ اسفند ۱۳۸۱
نظرات ()