خیره

احساس هنرپیشه هایی که باید جلوی دوربین غذا بخورن رو کاملا درک می کردم .. دوربینی درکار نبود، اما هر پنج نفری که دور میز کناری نشسته بودند، برگشته بودند و ما رو نگاه می کردند! بعد که نگاهشون سیر شد، هر از گاهی یکیشون بر می گشت طرف میز ما و یک نگاه طولانی می کرد! علاوه بر اون، هرکسی هم که از کنارمون رد می شد با لبخند چند قدمی نگاهش جا می موند پیش ما.. نه ظاهرمون غیر عادی بود و نه کار عجیب و غریبی می کردیم.. فقط، یک دخترک سه ماهه توی کافی شاپ با ما سر میز نشسته بود!

------------------------------------------------------

آدم بزرگها معمولا بدون عذر موجه به همدیگه خیره نمیشن.. توی خیابون، دو نفر که از طرف مقابل به هم نزدیک میشن، ممکنه از دور همدیگه رو برانداز کنن، اما همینکه از کنار هم رد میشن یه جای دیگه رو نگاه می کنن.. اگر ناخودآگاه یا از روی کنجکاوی به یکی خیره شده باشیم، همینکه طرف مقابل سنگینی نگاه رو حس کنه و سرش رو بلند کنه، سریع نگاهمون رو می دزدیم.. حتی توی آسانسور که آدمها صورت به صورت کنار هم ایستادن، هرکسی سعی می کنه به جایی خیره بشه که مبادا نگاهش به نگاه دیگه ای گره بخوره.. از اینکه بهمون خیره بشن معذب و کلافه میشیم و بدمون میاد و شاید حتی چشم غره بریم و اعتراض کنیم..

ولی بچه ها انگار با مجوز خیره شدن به این دنیا میان! مجوز نانوشته ای برای خیره شدن به دیگران و برای جلب نگاه های خیره دیگران.. بچه ها از نگاههایی که بهشون میشه معذب نمیشن.. در عوض اونها هم رد نگاهها رو می گیرن و به چشمهای طرف مقابل با کنجکاوی نگاه می کنند و اگر اون چشمها بخندند، اونها هم ممکنه خنده های بی دندون و یا خنده هایی با دندونهای نصفه و نیمه تحویل بدن.. حتی گاهی این نگاهها رو فرصتی برای بازی می بینن.. چشم می دوزن به چشمها، و بعد صورتشون رو پشت دستهای کوچیکشون یا لا به لای لباس مادر پنهان می کنن و چند ثانیه بعد دوباره بیرون میان تا باز چشمها رو ببینن.. بچه ها به هر چیز و هر کسی که براشون جالب باشه خیره میشن و هیچکس از نگاه اونها احساس ناراحتی و معذب بودن نمی کنه.. جواب نگاه بچه ها معمولا لبخنده یا چشمک، یا تکان دادن دست و یا یک شکلک! هیچکس هم برای خیره شدن به بچه ها دنبال بهانه نمیگرده.. اصلا خود بچه ها بهانه ای هستند برای نگاه!

/ 2 نظر / 5 بازدید
پرهام

احساس هنر پیشه ها رو خوب اومدی!

سین صاد

چون همیشه، نغز و موجز و تأثیر گذار نوشتی! درود!