هفت

فردا هفتمین سال تولد وبلاگمه. 29 آذر 1381.. هفت سال. یک چهارم عمر من! چقدر اتفاق افتاده تو این مدت. خیلی از مهمترین اتفاقهای زندگیم تا به امروز که هرکدوم شکلی به من و زندگیم دادن ... و من اینجا توی این وبلاگ زیاد تغییر نکردم. اینجا مثل یک شیشه بوده که روی دریا کشیده شده باشه. اون زیر کلی تحول و جریان و تلاطم وجود داره و اینجا همونیه که بود. یه وقتهایی بیشتر می نوشتم و حالا دیر به دیر تر ولی اینجا هنوز زنده ست.. وبلاگم رو دوست دارم. قالب ساده و کودکانه اش رو دوست دارم. سبک نوشتنم میشه گفت تغییری نکرده و همچنین موضوعاتی که راجع بهشون می نویسم.

چقدر آدم اومدن توی زندگی من و رفتن.. آدم هایی که می بینمشون.. آدمهایی که خیلی یادشون هستم.. اونهایی که دلم براشون تنگ میشه.. آدمهایی که از یادشون موجی از حس های غریب تو وجودم می ریزه.. و آدمهایی که حتی یادم نمیاد! چقدر درک من از مفاهیم مختلف تغییر کرده... و چقدر مکان هایی که بیشتر وقتم رو اونجاها می گذروندم عوض شدن.. خونه.. دانشگاه.. کار.. خونه.. کار.. و اینجا هنوز همون شکلیه..

اینجا دوستهای زیادی پیدا کردم. دوستهایی که اومدن و رفتن.. و بعضی که دوباره اومدن و موندن. ساعت ها و ساعت ها نوشته های دوستهام رو خوندم و فکر کردم بهشون و براشون نوشتم.. قبل تر ها بیشتر و حالا خیلی کمتر.. و هنوز از خوندن و نوشتن در این فضا لذت می برم. از شریک شدن در حس ها و اتفاقات و دیده ها و نظریات دیگران و از قسمت کردن اونها با دیگران.

جایی همین نزدیکی.. سرزمین پر آرامش من.. تولدت مبارک!

/ 2 نظر / 5 بازدید
نریمان از همون کلاغ سپید (سابق!)

ان شاءالله هفتادسالگی وبلاگت رو هم با خوبی وخوشی جشن بگیری خواهر ندیده من---البته امیدوارم وبلاگت در اون زمان خروجی فید داشته باشه!!

پرستو

[گل] مبارکه!! وبلاگ خیلی خوبه[نیشخند] (‌چه نظر فلسفی دادم من!!!!)